Το μεγάλο κενό του 2020

Αρχικά να ξεκινήσω με μια απολoγία για την απουσία μου από το blog για μεγάλο χρονικό διάστημα! Δυστυχώς πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ήταν θέμα χρόνου ή απουσίας υλικού. Ήταν καθαρά θέμα διάθεσης!

 Από την στιγμή που ξεκίνησε να εργάζεται η σύζυγος τα πράγματα έγιναν σχετικά πιο δύσκολα στο να βρεθεί η διάθεση να δημιουργήσω και εδώ (αρκετές εκκρεμότητες-υποχρεώσεις που τις κάλυπτε η σύζυγος και τώρα φυσικά δεν προλάβαινε).

 Έπειτα ήρθε ο κορονοϊός! Ίσως υπήρχε πια και περίσσεια χρόνου αλλά δεν υπήρχε η διάθεση ακόμη περισσότερο. Τέλος η καθημερινότητα επανήλθε χωρίς όμως να έχει σταματήσει το θέμα του κορονοϊού ακόμη περισσότερο άγχος! Η οργάνωση του μελισσοκομικού μου εργαστηρίου καθώς και η συλλογή γύρης με απασχόλησαν αρκετά και φυσικά βοήθησαν την ψυχολογία μου. Μέχρι εκεί πολύ καλά! Αλλά από το τέλος του Μάη και μετά όσο και αν προσπαθώ να ξεχάσω την μελισσοκομική κατάντια που μας βρήκε δεν μπορώ! 

Η χειρότερη μελισσοκομική χρονιά που έχω ζήσει. Η χειρότερη μελισσοκομική χρονιά που έχουν ζήσει άτομα που μεγάλωσαν στα μελίσσια! Όταν αγαπάς αυτό που κάνεις θέλεις φυσικά να το μοιράζεσαι αλλά τι να μοιραστώ! Μάλιστα ήμουν διπλά χαμένος γιατί πέρυσι επίτηδες ξεχειμώνιασα με πολύ μεγάλα μελίσσια και αρκετό μέλι μέσα. Στόχος μου ήταν να τα εκμεταλλευτώ τα πιο υγιής και μεγάλα μελίσσια μαζί με την μεγαλύτερη καλλιέργεια φακελωτής για μπόλικη παραγωγή Βασιλικού Πολτού. Αν ήμουν και τυχερός θα έπαιρνα και σχετικά ατόφιο μέλι φακελωτής και μετά το ντόπιο ανθόμελο.

Βασιλικός Πολτός Γκότζου Αθανασίου!

Τελικά ήμουν τυχερός όσον αφορά την φακελωτή αλλά οι προηγούμενες ανθοφορίες είχαν καεί. Οι επόμενες δεν έγινε δυνατόν να αξιοποιηθούν από τα ταλαιπωρημένα και χωρίς ανάπτυξη μελίσσια. Πάντως δεν έχω παράπονο από την φετινή παραγωγή πολτού. Ποιοτικά και ποσοτικά με ικανοποίησε πολύ και έδειξε για ακόμη μια φορά την σημασία της φακελωτής. Απλά μετά δεν είχαν την ευκαιρία να ανακάμψουν. Ο Βασιλικός Πολτός δεν είναι ακριβός μόνο για όσα προσφέρει αλλά έχει να κάνει και με την δυσκολία της συλλογής του από τον μελισσοκόμο και την δυσκολία παραγωγής του από τις μέλισσες.

Φακελωτή που φύτρωσε από τον πεσμένο σπόρο.

Οπότε θα μου πείτε: γύρη μάζεψες! πολτό μάζεψες! μελισσοκομικό εργαστήριο έστησες! Γιατί γκρινιάζεις; Μα γιατί άλλο φυσικά. Το προϊόν που τα χαρακτηρίζει όλα. ΤΟ ΜΕΛΙ. Χωρίς αυτό τι μελισσοκόμος είσαι. Εδώ κοντέψαμε να μείνουμε από μελίσσια. Φτάσαμε τέλη μέσα Αυγούστου και τότε είδαμε το πρώτο μέλι. Ποσότητα πενιχρή ανά κυψέλη αν και ευτυχώς η ποιότητα ήταν εξασφαλισμένη ακόμη περισσότερο αφού πια υπάρχει εργαστήριο. 

Τέλος Αυγούστου τα μελίσσια γεμάτα από το παράσιτο βαρρόα έπρεπε να συμμαζευτούν. Πολύ προσωπική εργασία σε ένα μέτριο φθινόπωρο αλλά με αισιοδοξία για την νέα χρονιά. Αν όλα πάνε καλά το εμβόλιο για τον κορονοϊό θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους και θα μπορέσουμε να κάνουμε ένα reboot σαν κοινωνία. Αντίστοιχα μία καλύτερη δικιά μου προετοιμασία μαζί με μια ευνοϊκότερη καιρικά επόμενη χρονιά θα ανανεώσουν και την διάθεσή μου για αυτό το blog και θα εμφανιστούν περισσότερα και ίσως και καλύτερα άρθρα.

Το ουράνιο τόξο σύμφωνα με την παράδοση μας είναι η υπόσχεση του Θεού να μην ξανακάνει κατακλυσμό. Δεν είπε κάτι για πανδημίες!!!