Ο Σεπτέμβριος έφτασε (μέχρι να γράψω την ανάρτηση πέρασε κιόλας) και ήρθε η ώρα του τρύγου των σταφυλιών πια. Ζω σε μια περιοχή που θεωρητικά έχει μεγάλη παράδοση στην αμπελουργία και στην απόσταξη τσίπουρου, γι αυτό έχουμε και Μουσείο οίνου και αμπέλου της Ηπείρου στην πράξη χμ.... θα έλεγα ότι είχαμε εγκαταλείψει τον τομέα ιδιαίτερα στο κομμάτι της παραγωγής της πρωτογενούς ύλης δηλαδή των σταφυλιών!
Στο σημείο όμως που έχω το μελισσοκομείο μου έχω την χαρά να έχω τα μεγαλύτερα αμπέλια της περιοχής και ειδικά την φετινή χρονιά τα σταφύλια ήταν ολόγλυκα. Οπότε και ερχόμαστε στο θέμα που με οδήγησε να γράψω αυτή την ανάρτηση. Οι μέλισσες συλλέγουν οτιδήποτε γλυκό στην φύση αν δεν βρίσκουν νέκταρ ή μελίτωμα και η φετινή χρονιά ήταν μια τέτοια περίπτωση! Χυμοί σύκων, σταφυλιών και φαντάζομαι και άλλων γλυκών φρούτων συλλέγονται με μανία από τις μέλισσες όχι πια όμως για να γίνουν μέλι αλλά εδώ μιλάμε για πείνα και για μια εποχή που εκτός από τους ευατούς τους οι μέλισσες έχουν να ταΐσουν και γόνο, δηλαδή τα παιδιά τους.
Βλέπουμε λοιπόν μέλισσες να τρώνε τα πολύτιμα μας φρούτα και πολλοί μπορεί να σκεφτούν ότι είναι εχθρός μας. Έχω πια αρκετές ιστορίες από μελισσοκόμους που έχουν δεχτεί τα παράπονα άλλων ανθρώπων που μένουν στην περιοχή που τοποθετήθηκε το μελισσοκομείο τους και δυστυχώς πολλές φορές βλέπουμε και ακραίες καταστάσεις όπως δηλητηριάσεις μελισσών!
 |
| Πριν! |
 |
| Μετά! |
Ποια είναι όμως η αλήθεια?
Η αλήθεια είναι ότι η μέλισσα έχει αιώνες εξελιχθεί δίπλα στον άνθρωπο και στην φύση και είναι ένα κατά κανόνα μη επιθετικό έντομο! Δεν καταστρέφει φρούτα κτλ δεν μπορεί ωστόσο μπορεί να συλλέξει από τους χυμούς των ήδη κατεστραμμένων και να βοηθήσει στην αποτροπή από το να έρθουν άλλα έντομα και να καταστρέψουν και άλλα. Ένα σταφύλι σπάει μυρίζει και έρχεται μια σφήκα η οποία αφού τραφεί από αυτό θα τρυπήσει και το δίπλα για να φάει και άλλο ενώ η μυρωδιά όλο αυτό το χρονικό διάστημα προσέλκυσε και άλλες. Αντίθετα αν προλάβει και έρθει η μέλισσα θα το καθαρίσει και θα καλέσει και αυτή τις φίλες της να συλλέξουν αλλά δεν έχει την δυνατότητα να τρυπήσει άλλο. Αν φυσικά μπορούσε δεν θα έμενε τσαμπί! Οι μέλισσες συλλέγουν πολύ πιο οργανωμένα και λαίμαργα ενώ οι πληθυσμοί μόνο μιας κυψέλης είναι τεράστιοι. Η μέλισσα επίσης μπορεί να ταξιδέψει σε ευθεία πορεία αρκετά χιλιόμετρα (σκεφτείτε ότι ένα μελίσσι στην μέση του κάμπου μας φτάνει στην Κόνιτσα, την Γορίτσα και το Μάζι άνετα). Οπότε να προσθέσω εκεί ότι δεν είναι αποκλειστικά οι μέλισσες του γείτονα που βλέπετε. Ίσως είναι και οι μέλισσες του διπλανού χωριού!
 |
Την αλήθεια ρε... Την αλήθεια!
(Μάθε παιδί μου γράμματα 1981) |
Τόσο αθώες όμως είναι οι μέλισσες; Μιας και διατηρώ το μελισσοκομείο μου κοντά στον σταύλο του πατέρα μου όπου υπάρχουν διάφορα ζώα, αποθήκες, αμπέλια κτλ έχω πια και μια καλή εικόνα για το που μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα οι μέλισσες. Συνήθως είναι οι πηγές νερού. Όχι γιατί γίνονται επικίνδυνες αλλά γιατί συχνά πνίγονται ή ποδοπατιούνται εκεί Πια ευτυχώς οι περισσότεροι μελισσοκόμοι βάζουν μια καθαρή πηγή νερού μέσα στο μελισσοκομείο τους και το πρόβλημα αν εμφανιστεί είναι για λίγο και σε πολύ μικρό μέγεθος. Από εκεί και πέρα υπάρχει και η τεράστια παρεξήγηση ακόμη και σε περιοχές αγροτικές σαν τις δικές μας μεταξύ μέλισσας και σφήκας!
Καλέ μελισσοκομική χρονιά λοιπόν και για τους κοινούς αναγνώστες καλό φθινόπωρο και μακάρι να έχουμε και έναν ήπιο χειμώνα!
