Καλλιεργώντας το νέκταρ και την γύρη μας!

Ένα φυτό φακελωτής που άργησε να φυτρώση και το μεταφύτεψα ανάμεσα στις πατάτες. Το νερό από την σταγόνα καθώς και το πλούσιο χώμα το έκαναν έργο τέχνης!

Ευτυχισμένο το 2020!!!

Στην ανθρώπινη εξέλιξη μία επανάσταση ήταν η αλλαγή από τον άνθρωπο κυνηγό και συλλέκτη στο άνθρωπο αγρότη. Αυτό μας έδωσε την δυνατότητα να αποκτήσουμε μεγαλύτερα αποθέματα τροφών με λιγότερο κόπο και φυσικά σταματήσαμε τις μετακινήσεις που μέχρι τότε ήταν απαραίτητες για να βρούμε τροφή. Στην πορεία αυτό μπήκε και στην κτηνοτροφία μας με αποκορύφωμα τον τελευταίο αιώνα όπου μπορούμε να διατηρούμε τεράστια κοπάδια παραγωγικών ζώων σε ελεγχόμενες συνθήκες και να τα τροφοδοτούμε εμείς από τις καλλιέργειες μας.

    Ωστόσο ο τομέας της μελισσοκομίας ακόμη και σήμερα συνεχίζει να είναι ''πρωτόγονος'' και η μεγαλύτερη παραγωγή μελιού να προέρχεται από τις μετακινήσεις πληθυσμών μελισσιών από ανθοφορία σε ανθοφορία και από πεδινές περιοχές σε ορεινές και πάλι πίσω ανάλογα με την εποχή. Φυσικά σε αυτό δίνουν ακόμη μια καλή επιλογή οι καλλιέργειες φυτών που η ανθοφορία τους προσφέρει γύρη και νέκταρ με βασικά παραδείγματα στην Ελλάδα το βαμβάκι και τον ηλίανθο. Μια διέξοδος που υπάρχει είναι η κακή λύση της ζάχαρης και των μελισσοτροφών που δημιουργούνται  από την επεξεργασία της. Ωστόσο δεν υπάρχει άλλη λύση αφού αφαιρούμε από τις μέλισσες την βασική τροφή τους το μέλι(για να το φάμε εμείς!!!) πρέπει να τους δώσουμε για να ζήσουν ένα υποκατάστατο αυτού. 

    Τώρα όμως μπαίνει κ η ιστορία μου. Απλά πρέπει να πάμε λίγο πίσω για να σας εξηγήσω πως ξεκίνησαν όλα. Αρχικά να αναφέρω ότι είμαι ένα άτομο που λατρεύω το μέλι από παιδί. Με χαρά λοιπόν όταν ένας φίλος μου ανέφερε ότι πουλάει μέλι πήρα 3 κιλά. Φυσικά μόλις πήγα σπίτι το δοκίμασα και ήταν καταπληκτικό. Όταν βρεθήκαμε και του είπα τις εντυπώσεις μου με πληροφόρησε ότι καλλιέργησε φακελωτή και για αυτό είναι τόσο ωραίο (βέβαια σπάνια ένα μέλι περιλαμβάνει νέκταρ από μόνο ένα φυτό οπότε ο συνδυασμός των ντόπιων αρωμάτων με αυτό της φακελωτής έδινε αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα). Δυστυχώς ο φίλος έπειτα αντιμετώπισε μελισσοπροβλήματα και εγώ πέρασα Γιάννενα οπότε και χαθήκαμε και δεν ξαναγεύτηκα αυτό το μέλι.

   Αρκετά χρόνια μετά με τον ίδιο φίλο έκανα την πρώτη μου επιθεώρηση σε μελίσσι και οδηγήθηκα στην απόφαση να πάρω και εγώ δικά μου. Επόμενο βήμα ήταν να ρωτήσω τον φίλο μου και δάσκαλο μου πια στην μελισσοκομία τι είναι αυτή η φακελωτή και τι πρέπει να κάνω για να πάρω και εγώ τόσο ωραίο μέλι. Μου έδωσε λίγο σπόρο και μου εξήγησε τι πρέπει να κάνω. Σε δικές μου αναζητήσεις βρήκα και την έρευνα του ΑΠΘ και άλλες λεπτομέρειες με τα βασικά να αναφέρονται εδώ http://www.ellinikomeli.gr/melissokomos/2010-12-02-17-26-57/746-fakeloti-plirofories-odigies .
 Σε γενικές γραμμές είναι σαν τα περισσότερα μονοετή φυτά που καλλιεργούμε στην περιοχή μας, όργωμα, φρέζα, σπάρσιμο και η το κόβεις σανό 20 μέρες αφού ανθίσει και το ταΐζεις σε ζώα ή το αλωνίζεις και παίρνεις αρκετά μεγάλη ποσότητα σπόρου ανά στρέμμα χωρίς όμως να αφήνει άχυρο.

    Το εκπληκτικό με την φακελωτή είναι πρώτον η μεγάλη διάρκεια ανθοφορίας του που επηρεάζεται ελάχιστα από τα καιρικά φαινόμενα και έχει έντονη νεκταροέκκριση ενώ δίνει και αρκετή γύρη. Με αλλεπάλληλα πειράματα τα τελευταία χρόνια βρήκα πότε αναπτύσσεται καλύτερα το φυτό και πότε εξυπηρετεί. Μια δυνατή ανθοφορία με αντοχές έρχεται όταν στην περιοχή μας έχουμε έντονα ανοιξιάτικα καιρικά φαινόμενα. Τα μελίσσια είναι εκεί που πρέπει(σε πληθυσμούς) για να την δουλέψουν αλλά και να προλάβουν και τυχόν άλλες ανθοφορίες.

Κόπηκε, μπήκε στο καρότσι και αρκετά μέτρα μακριά περίμενε για να μπει στο παχνί, όπως βλέπετε ακόμη έδινε νέκταρ!

    Επόμενο βήμα ήταν η δοκιμή με άλλα φυτά. Πολύ καλή δουλειά έκανε πέρυσι ο βίκος ωστόσο γίνεται δύσκολη η διαχείρισή του όταν θες να το κάνεις πια ζωοτροφή. Είναι ένα φυτό αναρριχώμενο που θέλει και άλλο φυτό για να αναπτυχθεί σωστά. Ωστόσο μια ευνοϊκή χρονιά γι αυτόν σαν την περσινή έπνιξε την φακελωτή έγινε τεράστιος και μετά έκατσε με αποτέλεσμα το κάτω μέρος του να χαλάσει. Όταν κόπηκε άργησε πολύ να στεγνώσει και φυσικά και έβρεξε... έβρεξε καλά! Με μια καλύτερη διαχείριση ίσως είναι ο ιδανικός συνδυασμός βίκος με φακελωτή όπου τα έξοδα της καλλιέργειας θα βγαίνουν από το παραγόμενο σανό ενώ το μέλι θα είναι το επιπλέον κέρδος. Υπάρχει σχετική έρευνα που έγινε στην Τουρκία, που δεν μπορώ να βρω online πια. Ωστόσο αυτή η έρευνα μιλούσε για μια καλή συνεργασία και σαν φυτά κατά την ανάπτυξη τους αλλά και σαν ζωοτροφή για πρόβατα. Η προσωπική εμπειρία έδειξε ότι το πελεκάνε!

Για τον βίκο θα βρείτε φωτογραφίες και μικρά βίντεο στο instagram: gotzos_apiculture

    Πρέπει τώρα να πω ότι το να φυτέψεις δέντρα και αρωματικά φυτά είναι μια καλή επιλογή αλλά η εμπειρία μου μέχρι τώρα είναι ότι δεν μπορείς να βασιστείς σε αυτά λόγο καιρού. Λεβάντα, μελισσόχορτο, δενδρολίβανο ή ακακία, μηλιές, ροδακινιές τα έχω δοκιμάσει χωρίς να βλέπω ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Η ρίγανη και η σοφορά ιαπωνική είναι αρκετά καλές επιλογές γιατί έχουμε πιο σταθερό καιρό όταν ανθίζουν! Θα ήταν ευτύχημα να ταιριάζουν στο μέρος μας οι καστανιές αλλά θέλουν όξινο PH και η περιοχή μας μαθαίνω ότι σχεδόν παντού έχει βασικό.

   Τελειώνοντας θα μιλήσω για το τι κερδίζω από όλο αυτό. Η άνοιξη είναι μια εποχή που τα μελίσσια έχουν τεράστιες ανάγκες για τροφές και το υποκατάστατο αυτών είναι σχετικά φθηνό. Ωστόσο δεν είναι ποιοτικό και η άνοιξη είναι και η εποχή που πρέπει να παραχθούν πρώτα υγιείς μέλισσες έπειτα ο βασιλικός πολτός και να μπορέσω να συλλέξω αρκετές ποσότητες γύρης. Αυτό δεν επιτυγχάνεται αν δεν δίνει έξω όπως λένε οι μελισσοκόμοι και το πιο πιθανό είναι να μην δίνει σταθερά έξω λόγο καιρικών φαινομένων ειδικά στην περιοχή μας. Εδώ έρχονται φυτά σαν αυτά που ανέφερα να καλύψουν το κενό! Με κάποια έξοδα παραπάνω νιώθω μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για τα προϊόντα μου και τα μελίσσια μου!!!

Υ.Γ. Φέτος θα γίνει δοκιμή με το τριφύλλι το έρπων και το αλεξανδρινό. Σε άλλο άρθρο θα ασχοληθούμε περισσότερο με τα κηπευτικά.